نگاهی به آغاز و انجام جهان از دیدگاه قرآن کریم

1 1 در آیه ۳۰ سوره انبیاء، نظریه مهبانگ یا چیزی شبیه آن را تایید میکند. پس از وقوع مهبانگ و زایش چیزی به نام زمان و مکان، فضا با سرعتی بسیار بیشتر از نور گسترش پیدا کرد و سرعت این گسترش رفته رفته کاهش پیدا کرد. در آیه ۴۷ سوره ذاریات خدای مهربان به گسترش آسمان اشاره میکند و میفرماید: «آسمان را با قدرت بر افراشتیم و همانا ما گسترشدهندهایم». امروزه کیهان با سرعتی برابر با ۷۰ کیلومتر بر ساعت بر یک میلیون پارسِک در حال گسترش است (به این سرعت ثابت هابل گفته میشود) [۱]. یک پارسِک به فاصلهای گفته میشود که از آنجا، فاصله بین زمین و خورشید که تقریبا ۱۵۰ میلیون کیلومتر است و یک واحد نجومی نامیده میشود، زاویه ۱ ثانیه قوس یعنی ۱/۳۶۰۰ درجه را ایجاد میکند که تقریبا ۳.۲۶ سال نوری بوده و معادل ۳۰.۹ تریلیون کیلومتر است (۱ تریلیون=۱۰۰۰ میلیارد). بنابراین، هر چه جرمی از ما دورتر باشد، سرعت دور شدنش بیشتر است. در حال حاضر، دانشمندان در حال بررسی نرخ تغییرات ثابت هابل از 1 زمان (صفر مطلق زمانی) تا کنون هستند تا بتوانند تغییرات ثابت هابل را در آینده پیشبینی کنند [۱] و ببینند آیا کیهان تا بینهایت به باز شدن و گسترش خود ادامه میدهد یا اینکه گسترش آن زمانی به پایان میرسد و پس از آن شروع به انقباض میکند. آیه ۱۰۴ سوره انبیاء نشان میدهد که روزی گسترش آسمان پایان یافته و شروع به انقباض خواهد کرد. خدای مهربان در این آیه میفرماید: «روزی که آسمان را مانند در هم پیچیدن نامه روی نوشتههایش (اجرام کیهانی) در هم میپیچیم، همان گونه که آفرینش نخستین را آغاز کردیم آن را بازمیگردانیم، این وعدهای است بر ما، همانا بیگمان ما 1 دهنده (آن) هستیم». همچنین آیه ۸ سوره روم و آیه ۳ سوره احقاف به محدود بودن عمر کیهان اشاره دارند و نشان میدهند که روزی زمان و مکان نیز از بین خواهند رفت. بله خدای مهربان اول است حتی اولتر از زمان و آخر است حتی آخرتر از زمان (هو الاول و الآخر). به بیانی دیگر، خدای مهربان زمان و مکان را به وجود آورده و پس از جمع کردن بساط زمان و مکان نیز وجود خواهد داشت.

[۱] https://bigthink.com/starts-with-a-bang/universe-expansion-not-accelerating/